همچنين كسانى كه پس از ابتلاى او درگذشته بودند به وى برگرداند . و همه آنها را براى ايوب زنده گرداند و آنان با او به زندگى ادامه دادند . بعد از آن كه خداوند ايوب را بهبودى بخشيد ، از او پرسيدند : از ميان بلاهايى كه به سر تو آمد كدام يك برايت سخت‌تر بود ؟ فرمود : شماتت دشمنان . » « 1 » امام صادق عليه السلام دربارهء زمينه سازى شيطان براى سرزنش ايوب عليه السلام فرمود : « چون مدّت بلا و گرفتارى بر ايوب به درازا كشيد و ابليس صبر او را ديد ، نزد عدّه‌اى از ياران ايوب عليه السلام كه در كوه‌هاى دور به گوشه‌نشينى رفته بودند ، رفت و گفت : بياييد نزد اين بنده بلازده برويم و از حال او جويا شويم . پس بر استرانى خاكسترى سوار شدند و چون به نزديك ايوب رسيدند از بوى ناخوش او رم كردند ولى ياران و جوانان به نزد ايوب عليه السلام نشستند و عرض كردند : اى ايوب ! كاش به ما مىگفتى كه چه گناهى كرده‌اى ، چون اگر از خدا پرستش كنيم ما را هلاك سازد . به نظر ما گرفتار شدن تو به اين رنج و بلايى كه كسى به آن مبتلا نشده ؛ به خاطر مسأله‌اى است كه آن را پنهان داشته‌اى ؟ ايوب عليه السلام فرمود : به عزت پروردگارم سوگند كه او مىداند من هيچ غذايى نخوردم مگر اين كه يتيمى يا بينوايى با من مىخورد و هيچ گاه با دو امر كه هر دو طاعت خدا بود روبه‌رو نشدم مگر اين كه آن كارى را كه براى بدنم سخت‌تر بود برگزيدم . يكى از جوانان گفت : واى به حال شما ! پيامبر خدا را سرزنش كرديد به طورى كه مجبور شد آنچه از عبادت پروردگارش كه تا كنون پوشيده مىنمود برملا سازد . پس ايوب فرمود : پروردگارا ! اگر روزى در مجلس داورى تو بنشينم آن گاه اقامهء حجت و دليل خواهم كرد . . . » « 2 »

--> ( 1 ) - تفسير القمى : 2 / 242 ، ذيل آيهء 43 سورهء ص . ( 2 ) - تفسير الميزان : 17 / 213 - 214 .